Einde der verkiezingen

door Hans Kuitert UTRECHT, …. Wat de Maya-kalender zegt van 12 september is niet helder. Wel wat er precies honderd dagen later staat te gebeuren: het einde van de wereld. Althans, volgens de interpretatie van de doemdenkers en volgens recent onderzoek van het persbureau Reuters liefst 10 procent van de huidige wereldbevolking, zo’n 70 miljoen mensen dus. Als die 10 procent representatief is, dan zouden 1,67 miljoen Nederlanders morgen (vandaag) de moeite niet eens willen nemen het rode potlood aan te raken. Formeren in de polder duurt zeker langer dan honderd dagen. Dus waarom bang voor Samson in het Torentje, of Rutte? Op 21 december is het toch allemaal voorbij. Krijgen alle politici hun zin: geen Europa, geen Euro, geen staatsschuld, geen later pensioen, in één klap worden alle hypotheken voorgoed afgelost. Cultuursocioloog Kees Paling denkt niet dat het zo’n vaart zal lopen. “Maar wat als tegen die tijd die 10 procent van de mensheid doordraait? Het zou zo maar kunnen”. Massahysterie, er zijn genoeg voorbeelden van. “Als mensen ineens massaal het zekere voor het onzekere nemen. Met de auto naar de Ardennen gaan omdat je hogerop meer overlevingskans hebt, dan komt zo’n voorspelling toch een beetje uit.” Het zindert steeds harder, de angst voor het bittere einde. Op een website einde2012.nl tikken de seconden al weg. Bijgeloof? Lachwekkend? Misschien, maar wereldwijd – ook in ons land - zijn mensen zich aan het ingraven om die ‘einddag’ te overleven. Want bij ieder Armaggeddon hoort een handjevol overlevenden. De voorspellingen over het einde van de wereld kwamen ook niet uit in de nacht van 31 december 1999 en 1 januari 2000. Ook niet toen Harold Camping, een Amerikaanse onheilsevangelist, vorig jaar de ondergang van de wereld voorspelde. Basis voor het doemdenken is de Maya-kalender. Die voorspelt na een cyclus van ruim 5000 jaar de onderging van de wereld op 21 december, al zijn er nu ook wetenschappers die de einddatum in 2208 leggen, als iedere Nederlander tot z’n 100ste moet doorwerken. Hoe dan ook het einde der tijden komt eraan, met een wisseling van de magnetische polen of andere desastreuze natuurverschijnselen, zoals vloedgolven en uit elkaar barstende vulkanen. Zoals een winterzonnewende rond 21 december. Dan staan zon en aarde precies in één lijn met het centrum van het Melkwegstelsel, een verschijnsel dat eens in de 26.000 jaar plaatsvindt. De zwaartekracht raakt er door van streek. Uit het heelal kan een mysterieuze planeet opduiken, de zon explodeert. Paling vindt het een interessant verschijnsel. “De voorspellingen komen nooit uit, maar voor wie erin gelooft is het nooit afstel, altijd uitstel. Er zit altijd een datum aan vast en dat versterkt het idee dat het echt gaat gebeuren. Het zit diep in de genen van mensen, de vrees dat het een keer uit de hand zal lopen. Dat zie je in alle overleveringen, in alle religies. Mensen zijn bange wezens, veiligheidsfreaks tegenwoordig. Ze willen alle risiso’s uitsluiten. En ze raken op tilt als ze het niet kunnen voorzien of beheersen.” De afgelopen jaren zijn we overstelpt met boeken over de dag des oordeels. De Antwerpenaar Patrick Geryl schreef zich er suf over en zag zijn bankrekening flink aanzwellen. Hij heeft ook praktische tips en natuurlijk een website. Om te overleven moet je hoog op een berg zitten. Geryl heeft er een handeltje van gemaakt door grond te kopen op de Drakensbergen in Zuid-Afrika, waar degenen die willen overleven zich tegen stevige betaling kunnen inkwartieren. In de Pyrenneëen hebben mensen zich al ingegraven en op veel plekken zijn mensen aan het hamsteren geslagen. Je weet maar nooit, tenslotte. Voortekenen kunnen er ook zijn. Zo is er de profetie dat de huidige paus de laatste of een-na-laatste is voor Petrus van Rome terugkeert en de dag des oordeels nadert. “Dus als de paus gaat kwakkelen in november, zou ik er toch niet gerust op zijn”, smaalt Paling. De Telegraaf 12 september 2012