De nieuwe paus heet Peter

De aankondiging van Paus Benedictus XVI dat hij op 28 februari terugtreedt, heeft een golf van geruchten en speculaties op gang gebracht. Wat waren de werkelijke motieven achter deze beslissing (aan intriges en schandalen heeft het in het Vaticaan nooit ontbroken) en wie zijn de kanshebbers op het felbegeerde pontificaat? Gelovigen en bijgelovigen werden op hun wenken bediend door een zware blikseminslag in de koepel van de St. Pieter, alsof Onze Lieve Heer hoogstpersoonlijk de dramatiek van het moment wilde onderstrepen. Inmiddels is de aanvang van Het Conclaaf – waar een nieuwe paus moet worden gekozen – vastgesteld op half maart. We hoeven echter niet te wachten op witte rook, want de naam van de nieuwe paus is al eeuwenlang bekend. Het is Petrus Romanus, oftewel Petrus van Rome en die wetenschap danken wij aan de geschriften van de heilige Malachias. Dit was een Ierse bisschop uit de 12de eeuw die tijdens een bezoek aan Rome een visioen kreeg (kwaadwillende houden het op drankmisbruik) waarin hem de bijnamen van alle komende pausen werden onthuld. Zoals de meeste voorspellingen is de lijst met namen vrij cryptisch en staat deze open voor vele interpretaties. De bijnamen zijn vaak gerelateerd aan het familiewapen, de kerk of het bisdom van de nieuwe paus. Zo was de bijnaam van paus Clemens IV (1265-1268) ‘Draco Depressus’ en had hij inderdaad een door een adelaar onderworpen draak in zijn familiewapen. De geschriften van Malachias zijn pas in de 16de eeuw gepubliceerd en opvallend is dat de interpretatie van de latere bijnamen meer fantasie vergen dan die uit de voorgaande periode. Hoe dan ook, het aardige van de lijst van Malachias is, dat deze een einde heeft en dat de komende paus – Petrus van Rome – ook de laatste is. Over het pontificaat van deze Petrus schrijft Malachias verder dat het ‘plaatsvindt tijdens een extreme vervolging van het Heilige College van Kardinalen, dat de pontifex zijn schapen door vele beproevingen zal leiden en dat uiteindelijk de zevenheuvelige stad (Rome) verwoest zal worden, dat de Grote Rechter zijn volk zal oordelen en dat het Einde (van de kerk? Van de wereld?) een feit zal zijn.’ Het zijn ondergangsvoorspellingen die in dezelfde termen terugkeren bij Nostradamus en in het derde geheim van Fátima, met de nodige vaagheid over de juiste datering van al dit onheil. Zo ook brengt de bijnaam ‘Petrus van Rome’ ons nog niet dichter bij de identiteit van de nieuwe paus. Er bevinden zich bijvoorbeeld drie Pedro’s/Peters onder de kardinalen en daarvan is Pedro Rubiano Saenz uit Colombia te oud om nog mee te mogen doen. Houden we over Pedro Odilo Scherer uit Brazilië (die inderdaad als kanshebber genoemd wordt) en Péter Erdö uit Hongarije. De toevoeging ‘van Rome’ is in beide gevallen echter niet goed uit te leggen, dus de kans dat de bijnaam iets uitstaande heeft met de eigenlijke naam van de nieuwe paus is vrijwel nihil. Een heel andere interpretatie van de bijnaam is, dat Petrus Romanus ooit ook de allereerste bisschop van Rome was en dat deze zelfde Petrus nu terugkeert na de wederopstandig der doden. Vervelende bijkomstigheid is echter dat de Dag des Oordeels dan al geweest is en dat we maart dus niet eens halen. Kortom: gelovigen, bijgelovigen en ongelovigen rest niets anders dan te bidden dat de nieuwe paus zich onder de nog levende kardinalen bevindt, dat er half maart snel witte rook uit het Vaticaan omhoog zal kringelen en dat de nieuwe pontifex vooral jong zal zijn, omdat aan het eind van zijn pontificaat immers alles voorgoed ten einde loopt. Dan hebben we nog even.